1 χρόνος μετά .... 1 χρόνος μετά και που βρισκόμαστε;; Από που ξεκινήσαμε και πως και γιατί φτάσαμε εδώ, θα έπρεπε να ρωτάς... 1 χρόνο πριν... Εσύ ήσουνα τρελαμένος μαζί της, γλυκόλογα, ρομαντικός, έστω και με αυτή την "καταραμμένη" (έτσι την έλεγε εκείνη) απόσταση. Της έλεγες ότι την αγαπάς κάθε πρωί, ψιθυριστά στο αυτάκι και αυτή τρελαινόταν από τη χαρά της! Δε θύμωνες, δεν έβαζες τον εγωισμό σου ποτέ μπροστά, ήσουν ευτυχισμένος, φαινόταν στη φωνή σου. Ήταν τα πάντα για σένα. 1 χρόνος μακρυά της.. Και τι κατάφερες; Να τήν διώξεις... Και εκείνη έκανε λάθη, πολλά αλλά μικρά.. Εσύ όμως; Έκανες 1 και μεγάλο.. Εγωισμός! Δεν ήσουνα έτσι εσύ και αυτή σε γνώρισε αλλιώς, ήρεμο, χωρίς εγωισμό. Που να το περίμενε εκείνη; Και όμως έβαλε όλη της τη δύναμη, την υπομόνή, την αγάπη της για σένα και υπόμενε την κάθε σου έκρηξη.. Πολλές φορές σκέφτηκε και εκείνη να σε αφήσει.. Μετά από εκείνο το αξέχαστο καλοκαίρι.. Είχες άλλάξει από τότε, ίσως η απόσταση, οι συγκυρίες. Αυτή πάντα σε καταλάμβαινε. Εγώ όμως ποτέ. Τι της είχες κάνει και ήταν τόσο ερωτευμένη; Αυτή λέει ότι την αγαπούσες, γιατί όλοι αγαπάμε, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Και εσύ την αγάπησες πολύ, γιατί για τα δικά σου μέτρα, τα όσα έκανες ήταν πολλά. Ήταν χαρούμενη, ευτυχισμένη, το θυμάμαι καθαρά. Όχι, δεν ντρεπότανε για σένα, αντιθέτως, ήταν περήφανη. Σε λάτρευε. Έκανε τα πάντα για σένα, δεν ξέρω αν το είδες ποτέ, οι άλλοι γύρω της όμως, σίγουρα το είδαν! 1 χρόνο μετά.. Και εσύ άλλαξες.. και εκείνη άλλαξε, ναι.. κουράστηκε να δίνει πολλά και να παίρνει πίσω μόνο καυγάδες, παρεξηγήσεις. Εσύ δεν είχες κουραστεί να τα δίνεις αυτά; Σκέφτηκες ποτέ να αφήσεις τον εγωισμό σου πίσω, να της πείς ότι την αγαπάς, να μη θυμώνεις με το παραμικρό, να μην παρεξηγείς με το κάθε τι; Μάλλον όχι. Όταν είσαι με κάποιον, είσαι γιατί τον λατρεύεις, τον θαυμάζεις, τον αγαπάς.. Της τα είπες αυτά ποτέ; Δεν του βρίσκεις λάθη και να τον προσβάλλεις.. Και αν θα το κάνεις, λέγε και τα καλά του.. Δώσε του αξία, μην τον αφήνεις να ζεί στο σκοτάδι! Αλλά εσύ αυτό έκανες.. Μια αγάπη στο σκοτάδι... Και που φτάσαμε τώρα μου λες; Δύο άγνωστοι έχετε καταντήσει.. Για μένα πάντα άγνωστος μου ήσουν, αλλά για αυτήν, ήσουν κάτι πολύ περισσότερο. Έκανε λάθη και σε άφησε να φύγεις.. ναι, δεν έκανε πάλι αυτή το βήμα για να σε κερδίσει πίσω, απλά σε άφησε να φύγεις.. και εσύ το έκανες! Καλά, δεν περίμεναμε και πολλά από σένα, ξέρουμε πως ο εγωισμός σού είναι τεράστιος για να τον ρίξεις για κάποια σαν αυτή! Αλλά βρε λάθος στον εαυτούλη σου δεν πειράζει να τον πληγώσεις λίγο, αυτή όλο φταίει τον εαυτό της, δεν της έμεινε τσίπα εγωισμός... Όμως αυτή βρήκε τη δύναμη και σε συγχώρησε, ελπίζει φυσικά να κάνεις και εσύ το ίδιο.. 1 χρόνο μετά, από "2 ψυχές για ένα όνειρο" σε "2 ξένοι"... Και από ολο αυτό, το μόνο που της έμειναν, είναι κάτι τραγούδια, ξεχασμένα πια, αλλά αγαπημένα, τα οποία φοβάται να τα ακούσει, μήπως και την πιάσουν πάλι κλάματα και την βρούνε πάλι τα χαράματα κουρέλι.. Θα το κάνει μια μέρα, είμαι σίγουρη πως θα το κάνει, θα τα ακούσει εκείνα τα "απαγορευμένα" τραγούδια, απλά για να αποδείξει στον εαυτό της ότι έχει γίνει πιο δυνατή, ότι΄ο εγωισμό της είναι ζωντανός, ότι δεν θα αφήσει κανένα άλλο να την αλλάξει τόσο, όσο εσύ. Θα είναι για πάντα ο εαυτός της, μια πεταλούδα που πετάει, ένα αγρίμι που δεν μπορεί να μην είναι αγρίμι αλλά και μια θάλασσα γαλήνια που όταν όμως ένα καράβι δεν της αρέσει απλά το τσακίζει, το στέλνει στου βυθού της τα νερά. Αυτά που ήταν κάποτε, πριν γνωρίσει εσένα! Τίποτα δεν άλλαξε και τίποτα δεν έχει μείνει ίδιο.. 1 χρόνος μετά....
".. φταίς και εσύ, φταίω και εγώ, για όσα χάνουμε .."
