Σαπιοκάραβα

Καλά τα σαπιοκάραβα δε λέω. Σε ταξιδεύουν σε μέρη αλλόκοτα, χωρίς πυξίδα. Γιατί αυτά ξέρουν.
Αλλά ρε διάολε, μου θύμισαν προχτές ότι ο έρωτας δε θέλει μετριότητες. Και είναι κρίμα να ταξιδεύεις στ' ανοιχτά και να τρέμεις συνέχεια απ' το φόβο μη βουλιάξεις.

Χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά

Ξύπνησα, έφτιαξα καφέ, μύρισα το γιασεμάκι μου.
Και τότε θυμήθηκα πως χτες δε σε σκέφτηκα.
Δε σε σκέφτηκα ούτε και ένα λεπτό.
Ούτε και ένα δευτερόλεπτο.
Τι λύτρωσης, θεε μου.
Χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά.

το δικό μου βήμα στην αθρωπότητα

δε γράφω για λύπηση.
ούτε θέλω να με θωπεύουν
σαν τελειώνει το μελάνι απ' το στυλό.
δεν κρίνεις το μέγεθος του πόνου
από τον τρόπο έκφρασης του.
εξίσου μπορεί να πονάει και αυτός που δε μιλάει ποτέ.
δε γράφω για προσοχή.
ούτε θέλω σωτηρία από κανένα.
πιστεύω στη μαγεία των συναισθημάτων
σαν το δικό μου τρόπο εξιλέωσης.
και αν έστω και λίγο μπορέσεις να με νιώσεις,
τότε μόλις κάναμε μαζί ένα βήμα πιο κοντά στην ανθρωπιά.

Before we died

Και τώρα λίγο πριν πεθάνουμε, συνειδητοποίησα ότι ο μόνος τρόπος για να είμαστε εγώ και εσύ μαζί είναι: Εγώ κομμένο λουλούδι και εσύ νερό φυλακισμένο σε ένα βάζο.
Και σε κανένα παράλληλο σύμπαν δεν πρόκειται εγώ να μην ανθίζω ξανά και ξανά και εσύ να μην είσαι ελεύθερος.

Ευτυχία στα φαντάσματα

Θα κυνηγάω φαντάσματα που φοράνε το γέλιο σου. Και θα έχουν τα δάση σου για μάτια. Θα αφήνουν στο διάβα τους μεδουσένια χνάρια και εγώ, εγώ θα τους ακολουθώ. Ναι, αυτό θα κάνω. Θα έχουν τ’ άρωμα, τη μυρωδιά σου, τα ψάθινα καπέλα σου. Και θα με κοιτάνε, ακριβώς όπως με κοιτάς εσύ. Θα μπορώ να τους κάνω έρωτα, όπως εσένα. Και θα τους κλείνω τα μάτια, όταν θα φοβούνται.
Θα έχουν όλα όσα είσαι εσύ. Αλλά δε θα είναι εσύ. Δεν μπορούν να είναι εσύ.
Εσύ μου θυμίζεις ευτυχία.
Και την ευτυχία εγώ, δεν ξέρω τι να την κάνω σαν την φτάνω.