Δευτέρα 22 Ιουνίου 2015

Ασυμβίβαστοι έρωτες

Πες με ρομαντική, αλλά εγώ τρελαίνομαι για τους έρωτες τους ασυμβίβαστους.
Αυτούς που δεν μπορούν να βρουν την ησυχία τους με κάτι απλό.
Αυτούς που κάνουν την υπέρβαση όταν το ζητήσει η περίσταση.
Αυτούς που δεν κολλάνε πουθενά για ένα κ*λοέρωτα.

Ασυμβίβαστοι είναι αυτοί που τα αφήνουν όλα για κάτι νέο,
που πάνε κόντρα στον καιρό και ζούνε 1000 χρόνια ρουτίνας,
κόντρα στα πρέπει και στα θέλω των άλλων.
Αυτοί που άλλαξαν χώρα και ξανάχτισαν απ’ την αρχή τη ζωή τους,
και αυτοί που βαφτίζουν το θεό τους μ' άλλο όνομα.
Ασυμβίβαστοι είναι αυτοί που μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε,
διαπερνάνε συμπληγάδες,
και αφήνουν πίσω τους τη Σκύλα και τη Χάρυβδη.
Αυτοί που βλέπουν το τέρας και δε το φοβούνται
και αυτοί που αψηφούν τα άδυτα του Ποσειδώνα και τους Μουσώνες των καιρών.


Ακούγομαι ρομαντική, μα έτσι έμαθα εγώ.
Ο έρωτας, μου είπαν, θέλει θυσίες.
Όχι αλάτι, ούτε πιπέρι.
Θέλει το γ*μημένο το μπαχαρικό που δεν έμαθα ποτέ το όνομα του.
Αυτό το κάτι που κάθε φορά σε κάνει να ξεπερνάς τον εαυτό σου.
Γιατί μ’ αυτό έχει να κάνει ο ασυμβίβαστος έρωτας.
Με τον άνθρωπο. Τι και ποιον αφήνεις πίσω. Τι και ποιον βρίσκεις μπροστά.
Που για τον έρωτα ξεχνά φόβους και προσδοκίες.
Που για τον έρωτα δε μένει στην επιφάνεια.
Που για τον έρωτα ψάχνει στα πιο βαθιά του τέρατα και τα πολεμά.

Αυτόν τον άνθρωπο να ψάχνεις.
Τον άνθρωπο που θα ξεπεράσει τον εαυτό του για ένα έρωτα.
Αυτόν τον έρωτα να θες.
Τον έρωτα με το γ*μημένο έξτρα, που έγινε για σας.

Κυριακή 21 Ιουνίου 2015

Σχετικότητα no 2

και όταν σε βρω ρε διάολε, δε θα σε αφήσω να φύγεις.
θα ταξιδεύουμε κάθε μέρα, σε διαφορετικές και ίδιες περιπέτειες
θα έρχεσαι πτώμα από τη δουλειά και θα ρωτάω τα νέα σου
"ωχού πάλι τα ίδια θες να ακούσεις;"
ναι πάλι τα ίδια. γιατί τίποτα δεν είναι ίδιο.
κάθε μέρα είσαι διαφορετικός. πως γίνεται αυτά να μένουν στάσιμα;
και κάθε βράδυ θα σου φτιάχνω νέα φαγητά
μιας και για μένα όλα νέα είναι, αφού δεν ξέρω να μαγειρεύω.
θα σου λέω ιστορίες παλιές και θα τις αναλύουμε λες και εξελίσσονται τώρα.
και μέσα σε όλη τη συνήθεια, εμείς θα είμαστε καλά.
μα αν καμιά φορά βαριόμαστε,
θα φτιάχνω για μας χρονορωγμές μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας
που μόνο εγώ και συ θα ξέρουμε πως είναι.
θα κάνω όλα αυτά για σένα και άλλα τόσα που δεν έμαθα ακόμη.
και εγώ δε θα θέλω πολλά.
να, όσα δεν έζησα μαζί σου θα 'θελα να ζήσω.
απλά και καθημερινά.
και ας μην είναι τίποτα απλό και τίποτα καθημερινό.
και ας όλα αλλάζουν και ας δεν είναι όλα μια ρουτίνα.
δίπλα σου ρε βλάκα όλα θα 'ναι διαχειρίσιμα.

Σχετικότητα no I

θέλω να σε βρω σε ένα άσπρο σπίτι με ψηλό ταβάνι και πράσινα παράθυρα.
να παίζεις με ένα λυκάκι και αν καπνίζεις, να καπνίζεις στριφτά. μια αλητεία στα χέρια, μου είναι απαραίτητη.
και όταν σ' αντικρίσω να νιώσω όλα τα κύτταρα του σώματος μου να ερμηνεύουν το sad mafioso.
να φοράς ζεστό μάλλινο πουλόβερ και να πίνεις καφέ, ενώ η χούφτα σου ερωτεύεται τη ζέστα της πύλινης κούπας και η μύτη σου να ανοίγει μπροστά στη μυρωδιά του φρεσκοκομμένου καφέ.
να διαβάζεις ένα βιβλίο που δεν το έχω ξανακούσει, για το οποίο θα κάθεσαι με τις ώρες να μου αναλύεις, πρίζοντας με να το διαβάσω και εγώ να σου λέω «άσε με δεν έχω τώρα χρόνο»
δίπλα από τη φωτιά να βρίσκεις ζεστασιά και να νιώθεις γεμάτος. Η φωτιά εσένα δε θα σε καίει, εσύ θα μαθαίνεις τη φωτιά πώς να αναζωπυρώνεται.
να αντέχεις τη μοναξιά. και αν σου λείπει κάτι και νιώθεις ένα κενό, δε θα στο γεμίσω εγώ. να είσαι η άγκυρα του εαυτού σου, ο ουρανός και η θάλασσα μαζί.
θέλω να σε βρω. και ας είσαι όλα αυτά κι ας μην είσαι. και ας σημαίνουν όλα αυτά, αυτά τα οποία δε σημαίνουν.