The pattern

"I am the monster they paint me to be."
he said and run away,
far away,
so that nobody can see him crying.
So that nobody can see
the human he so much desires to be.
"Finders keepers"
she said and run away with him.
Because she so believed in him
because of the so much she saw in him.

Μπάζει νερά η βάρκα, καπετάνιε

βουλιάζω.
βουλιάζω.
και όπως βουλιάζω, στο λέω έχω, μωρό μου,
ξεχάσει πως κολυμπάνε και πως βγαίνουν στην επιφάνεια.
βουλιάζω και έχω ξεχάσει να πάρω αναπνοή.
να πάρει. τώρα τι κάνουμε;

έχει βάλει το καράβι νερά από παντού και δεν ξέρω από που να το πιάσω.
μπαλώνω από το ένα και μπαίνει από την άλλη.
κολλάω την άλλη και ξανανοίγει η παλιά.
πανάθεμα σε. τι σε ήθελα σαπιοκάραβο;

από την αρχή, σε βρήκα γεμάτο τρύπες
- φαίνεται μάλλον οι προηγούμενοι άφησαν τη στάμπα τους
και είπαν να σε πετάξουν στη δική μου θάλασσα.
τι το ήθελα και πίστεψα πως θα με ταξιδέψεις;

βουλιάζω και δε θυμάμαι πως επιβιώνουμε στα βαθιά νερά
το θυμάμαι. είχα ξαναπνιγεί. και σώθηκα.
πως σώθηκα; δε θυμάμαι.
διάολε. γιατί δε μπορώ να θυμηθώ;

και έχω πια ξεχάσει σε ποια νερά αρμένιζα μονάχη
κι αν ήταν γαλάζια σαν του Αιγαίου ή αυτό το πράσινο του Ιονίου.
μια χαρά δεν ήταν τότε; τι ήθελα άλλο μέσο να διαβώ;
πόσο δύσκολο, όταν έχεις πια ξεχάσει πως να αρμενίζεις μόνη.

μα ο καπετάνιος βουλιάζει μαζί με το καράβι του.
και αρνούμαι να σε αφήσω, μόνο με όλο αυτό το σαράκι.
κάτι θα σου βρήκα, για να σε αφήσω να με ταξιδέψεις.
ταξίδεψε με, λοιπόν, και ας είναι ο προορισμός τα άδυτα του Ποσειδώνα.

You are beautiful

Δε θα το πω 'επιφανειακό', διότι ακούγεται επικριτικό. Λες και μπορώ να διακρίνω την επιφάνεια από το βάθος. Λες και υπάρχει μια γραμμή που διαχωρίζει "αυτό ήταν βαθύ και αυτό επιφανειακό". Όχι δεν υπάρχει. Θα το πω, 'μονόπλευρο'. Ναι. Μ' αρέσει αυτή η λέξη. Μ' αρέσει η λέξη πλευρά και οπτική γωνιά.

Πόσο μονόπλευρο λοιπόν μπορεί να είναι όταν επιλέγουμε να περιγράψουμε κάτι "όμορφο", κοιτώντας μόνο την εξωτερική εμφάνιση του. Και όμως έχουμε φτάσει να μιλάμε για ομορφιά και να κοιτάμε μόνο το περιτύλιγμα. Έχουμε δώσει τόσο βάρος στο πως φαίνεται ο άλλος - κιλά, μαλλιά, ραγάδες, ρυτίδες, πατούσες, τρίχες - και έχουμε ξεχάσει να δώσουμε σημασία 

στον τρόπο που μιλάει

στον τρόπο που φιλάει

στον τρόπο που γελάει

στον τρόπο που μαγειρεύει ή που καθαρίζει τον κήπο

στον τρόπο που σηκώνει τον καφέ

και στον τρόπο που κατεβάζει την μπύρα

Θαμπωνόμαστε πλέον μόνο αν έχει ξανθά μαλλιά και γαλάζια μάτια και ξεχάσαμε να δώσουμε σημασία 

στον τρόπο που σκέφτεται και στον τρόπο που χορεύει

πως πονηριάζει όταν θέλει να βγει από μια δύσκολη θέση

και πως γίνεται ένα με τους άλλους όταν δε θέλει να φαίνεται

στον τρόπο που δείχνει την αγάπη του

στον τρόπο που σε θαυμάζει

στην κάθε μικρή λεπτομέρεια που έχει σαν άνθρωπος.

Σα μοναδικός άνθρωπος.

Ξεχάσαμε να δώσουμε σημασία.

Και επιλέγουμε να βλέπουμε τη μια μεριά της ομορφιάς και όχι την ολοκληρωμένη. Και όταν επιλέγουμε να δούμε μόνο τη μια μεριά, ξεχνάμε να ζήσουμε στις στιγμές που όλα τα προηγούμενα υπάρχουν. Και τραβιόμαστε από δαίμονες σε σκοτεινά σοκάκια - "δεν είναι τέλεια", "δεν έχει το κατάλληλο σώμα", "δεν είναι αρκετά γυμνασμένος", "θα με κάνει ρεζίλι" -

Και πες μου εσύ μετά πως θα μπορέσεις επιτέλους να δείξεις την αγάπη σου, πως θα εκφράσεις όσα νιώθεις, όταν βάζεις τόσα εμπόδια στον εαυτό σου.

Και όμως πίστεψε με,

ακόμη και με τόσα εμπόδια

είσαι όμορφος

γιατί πιστεύω σε σένα και σε αυτό που είσαι

γιατί είσαι περισσότερα από αυτό που είσαι

και δεν είσαι ούτε η μονόπλευρη οπτική γωνιά σου

ούτε τα εμπόδια σου.

Είσαι αυτός που εσύ επιλέγεις να είσαι

και μπορείς να επιλέξεις όποιος θέλεις να είσαι.

Υ.Γ. Και ότι επιλέξεις να είσαι, είναι αρκετό. 

She.

she is so f*cking perfect,
she is all that you have ever loved,
she is all that you have ever lusted and desired
she is the one you search in every woman
since she is so f*cking perfect
where is she now
where is she now that you need her
where is she now that you miss her
since she is so f*cking perfect
why you left her
why you let her go
why you had to lose her
since she is so f*cking perfect
where were you when she needed you
where were you when you had her
where were you when she missed you
since she is so f*cking perfect
is there any f*cking reason why you are still here?
since you are no f*cking there
is there any f*cking reason why she is still here?

Ο γυρισμός

ότι φοβόμουν πιο πολύ
ορθώνεται μπροστά μου
το παρελθόν φλερτάρει το παρόν μου
ποιος του έδωσε δικαίωμα
ξάφνου να εμφανίζεται μπροστά μου
να σέρνει σαν τούλι φορεμένο όλες τις μνήμες
και τα όνειρα που σκότωσε
στο κόκκινο χαλί να τα ανασταίνει.
πίσω, κάνε πίσω.
από δω δε θα περάσεις ετούτη τη φορά
τα κοράκια που 'φερες μαζί σου
ξεφορτώσου τα
και για το δηλητήριο έχω πάντα το αντίδοτο.
τράβα στα κενά, στον εγωισμό και την κακία σου
και μην την κρατάς σα φυλακτό την αγάπη σου για μένα
που την βλέπεις σα θεριό και δε σ'αφήνει να φύγεις
άσε με εμένα εδώ που έφτασα και κλείσε την πόρτα πίσω σου
εδώ δε σε χωράει πια

Η επιστροφή

δεν κοιτάζω πια κάτω από το κρεβάτι για κάποιο τέρας.
για να δω αν υπάρχει. για να δω αν είναι εκεί.
για να δω αν ξημεροβραδιάζεται εκεί κάτω, θέλοντας να βγει το βράδυ να με τρομοκρατήσει.
δεν κοιτάζω κάτω από το κρεβάτι διότι το τέρας δεν είναι πια εκεί.
το τέρας έχει τώρα πάρει τη δική σου μορφή και έχει μετακομίσει στο μυαλό μου.
βάζει την μπυρίτσα του, φοράει όμορφα καπέλα και ξημεροβραδιάζεται με οργανωσιακές καταστάσεις, σχεδόν ιδεοψυχαναγκαστικές.
και με τρελαίνει.
δε με αφήνει να κοιμηθώ και μετά δε με αφήνει να σηκωθώ από το κρεβάτι.
ζητάει χάδια και μετά με αφήνει να κοιτάω το ταβάνι.
μου ζητάει να μαγειρεύω, μα όλα πάνε στα σκουπίδια.
και το φοβάμαι. το φοβάμαι, όσο φοβόμουν το τέρας κάτω από το κρεβάτι.
με στοιχειώνει.
μου κρατάει συντροφιά χωρίς να το θέλω πια κοντά μου.
το διώχνω και αυτό ξανάρχεται.
παλεύω να το κρατήσω μακριά μου, βγαίνοντας στον κήπο.
κλαίγοντας για το βασιλικό που δεν κατάφερα να σώσω.
με στοιχειώνει.
με στοιχειώνει.
με στοιχειώνει.
με στοιχείωνεις.