Τρίτη 10 Μαρτίου 2009

Locked Hearts and Hand Grenades

Λένε.. πως ο άνθρωπος κάνει γύρω στις 75 000 σκέψεις καθημερινώς! Οου.. ναι, αλήθεια, στην αρχή μας φαίνεται ένα μεγάλο ποσοστό, αλλά μετά σκέφτομαι εμένα, εσένα, το δίπλα, τον παρα - δίπλα και ναι ρε γαμώτο, έχουνε δίκαιο, για ακόμα μια φορά! Σκέψεις που περνάνε και τις επεξεργαζόμαστε αλλά και σκέψεις που απλά δεν τις αντιλαμβανόμαστε καν.
Τι σημαίνει όμως αν μια σκέψη την παίρνεις και την φέρνεις εδώ και εκεί, πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά. Την λες και την ξαναλες, της επεξεργάζεσαι από όλες τις πλευρές. Εεεεε?? Τι σημαίνει αυτό κύριε μου? Σημαίνει ότι είναι σημαντική; Σημαίνει δηλαδή ότι όποια σκέψη γυρω - φέρνω στο μυαλό μου είναι και σημαντική; Μπορεί να μην είναι καθόλου σημαντική, αλλά εγώ με τόση σημασία που της δίνω, ναι, φυσικό είναι να την κάνω να φαίνεται σημαντική!
Ώστόσο, ξέρουμε πλέον τι είναι σημαντικό και τι όχι σε αυτή τη ζωή;
Και άντε πες περνάνε τόσες σκέψεις από το μυαλό μας.. πόση σημασία πρέπει να δίνουμε στην κάθε μια; Ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του τρόπο εξωτερίκευσης των συναισθημάτων του. Εγώ έχω αυτό το blog και γράφω ότι μου κατέβει. Πόση σημασία πρέπει να δίνεις, εσύ που το διαβάζεις; Είναι αλήθεια, είναι ψέματα; Να σε επηρρεάσουν; Γιατί να σε επηρρεάσουν; Είναι δικές μου σκέψεις, που ίσως εγώ να τις μεγαλοποιώ επείδη είμαι καλή στο "μπλα μπλα" και μεγαλοποιώντας τις, ακούγομαι καλύτερα!
Πόσο τότε πρέπει να ακούς τον άλλο;
Ξέρω ότι σε άλλαξα. Το ξέρω καλά. Γιατί απλά, ξέρω να διαβάζω καλά τις σκέψεις των άλλων. Τα κατάφερα να σε κάνω να ανοιχτείς. Κατάφερα να σε κάνω να μην έχεις πια μια κλειδωμένη καρδιά, μια καρδιά που απλά κρατάει τις σκέψεις της, μόνο για εκείνην. Είναι καλό να μοιράζεσαι τις σκέψεις ή έστω απλά να τις εξωτερικεύεις με κάποιον τρόπο. Απλά γιατί δεν σε κάνει φονιά έτσι. Κάποια άτομα ναι, κρατάνε τις σκέψεις τους και τα αισθήματα τους βαθυά μέσα τους απλά γιατί πιστεύουν ότι έτσι αμύνονται. Πιστεύουν ότι προστατεύουν τον εαυτό τους από το να γίνουν "ευαίσθητοι", δείχνοντας ότι έχουν μια ευαίσθητη πλευρά.
Πόσο κακό κάνουν όμως έτσι στον εαυτό τους;
Αρκετό! Αρκετό κακό ώστε να γίνουν τα χέρια τους χειροβομβίδες, να ξεσπάσουν και μετά ποιος σώζει τους γύρω τους. Όλα τα συναισθήματα βγαίνουν, όλα όσα κρατούσε μέσα του κυλάνε σαν λάβα από ηγαίστειο. Αχ, τι ωραία παρομοίωση. Ηφαίστειο που έχει εκραγεί. Ωραίος τρόπος και αυτός να εκφράζεσαι, για δοκίμασε τον...

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2009

The Tide That Left And Never Came Back

Και επιτέλους, λες, έφυγε αυτή η συμφορά, η παλίρροια που κυριαρχούσε στη ζωή σου και να που φεύγει, την βλέπεις να ξωμακραίνει, να μικραίνει, να χάνεται στον ορίζοντα. Και αρχικά λες, ευτυχώς που έφυγε, δεν άντεχα άλλο τόσο πόνο, τόσο ανακάτεμα, τόση ακαταστασία, τόση φασαρία, τόση σύγχυση. Ήθελες να νιώσεις και λίγο ελεύθερος, να νιώσεις πως η ζωή σε αγαπάει και ότι είσαι ευτυχισμένη, ήθελες να νιώσεις χαρούμενη!
Έγινες;;; Αυτό είναι το θέμα, ότι δεν ξέρεις.. Πολλά δεν ξέρεις όμως και αναρωτιέμαι που πάμε...

Και περνάει ο καιρός και βλέπεις πως αυτή η παλίρροια δεν γυρίζει σε σένα, καταλαμβαίνεις ότι δεν θα γυρίσει ποτέ. Σου λείπει, ναι, σου λέιπει, δεν το περίμενες το ξέρω, αλλά έλα που σου λείπει η ακαταστασία και σένα κατα βάθος, έλα που ως άνθρωπος και εσύ δεν σου αρέσει το ήσυχο. Έλα που το αλατοπίπερο της ζωής είναι αυτή η παλίρροια, αυτή η ακαταστασία? Ναι δεν είναι ο πόνος, το ξέρω.. αλλά έλα που σόυ λείπουν κάποια πράγματα από αυτή την παλίρροια!

Τι θα κάνεις;;; Εδώ καταλήγω.. ότι κάτι θα κάνεις!Γιατί πάντα κάνουμε κάτι...

Και κάνεις.. Δημιουργείς μόνος σου παλίρροιες, για να σου θυμίζουν αυτήν που έφυγε και δεν ξαναγύρισε. Όμως καμιά παλίρροια που φτιάχνεις, δεν είναι ίδια με αυτή που έφυγε. Και εσύ; Εσύ θυμώνεις, βγάζεις το θυμό σου και τότε, ΕΣΥ γίνεσαι παλίρροια για κάποιον άλλον.

Ζωή μου.. Αυτή είναι η ζωή όμως, πάνω κάτω, αυτή είναι η ζωή και ξέρεις τι; Αυτήν αγαπάω. Γιατί είναι σαν την παλίρροια. Ποτέ δεν ήταν η ίδια, ποτέ δεν είναι η ίδια, ποτέ δεν θα είναι η ίδια...

Πάντα θα μου λείπεις