Παρασκευή 31 Ιουλίου 2015

On the bus

We are all damaged inside baby.
Past relationships, lost dreams, untouchables wants and desires

I'm no better than you. You're no better than me.
I won't fix you. I'm not here to fix you. I'm here to be damaged together.
You help me. I help you. We are gonna get this out. Together and alone.
Accept my offer. And let me be here with you.

We are still beautiful inside baby.
Cause that's what people are. Damaged and beautiful.






Παρασκευή 24 Ιουλίου 2015

Emptiness

She sees herself and she feels nothing at all.
She feels empty.
She sees herself and all she sees is mistakes.
She is not perfect, she is not good enough.
Why she can't be good enough?
She could love her if she was.
Too much emotion to handle. Now it's just a dead zone.
To the only person whom she must give love, she can't.
She can't love herself.
No self-compassion.
No self kindness.

Παρασκευή 17 Ιουλίου 2015

Living in a borrow time

Έτσι μου'ρχεται να πω..

Στο διάολο να πάνε όλα. Και τα λόγια μου, και τα λόγια σου και τα ραντεβού με την επόμενη μέρα. Ακύρωσε τα όλα. Σε θέλω εδώ. Δίπλα μου. Μαζί μου. 
Ούτε αντίο, ούτε φιλιά αποχαιρετισμού, ούτε άδειες υποσχέσεις λίγο πριν την αναχώρηση. Θέλω να βλέπω πράσινο όταν ξυπνάω και ωκεανούς πριν κοιμηθώ. Κάθε μέρα. Όχι για μια βδομάδα, ούτε για ένα μήνα. Κάθε μέρα. 
Θέλω να σταματήσω να περιμένω το τηλέφωνο να χτυπήσει. Θέλω να τρεμοπαίζει η καρδιά μου, διότι θα ξέρω ότι σύντομα θα σε αντικρύσω. Εκεί. Μπροστά μου. Κερνώντας με ένα φιλί βιαστικό. 
Θέλω να σε ενοχλώ. Με τα λόγια μου, τα μούτρα μου και τις παιδιάστικες βλακείες μου. Θέλω να με βλέπεις όταν δεν κοιτάω και να χαζογελάς χωρίς να μου λες το λόγο. Θέλω να είμαι εκεί όταν θα νιώθεις βουτηγμένος στα σκατ*, για να σου δώσω απλά μια αγκαλιά. Θέλω να ταξιδεύεις, να καταστρώνεις επιθέσεις και να γελάς και εγώ να είμαι πλάι σου. Θέλω να σου λέω καληνύχτα και να με κοιτάς. Να μου λες καλημέρα και να με φιλάς.
Κουράστηκα να μην είσαι εδώ. Να ζούμε με δανεικά και να ζητιανεύουμε για λίγο χρόνο ακόμη. Να θέλω και να μην έχω.

Έτσι μου 'ρχεται να πω στο διάολο όλα. Και οι θεωρίες και οι φόβοι μας.
Έτσι μου'ρχεται να κλείσω τώρα και να σου πω πως έρχομαι.

Μα δεν το λέω.. Δεν το λέω.. Καληνύχτα..


Σάββατο 11 Ιουλίου 2015

Αυτά που κρύβεις στο μανίκι σου

Καθόσουν στον καναπέ και μίλαγες για τη θάλασσα και τα κύματα. Είναι η ζωή σου λες. Πως σε ταξιδεύουν και πόσο ελεύθερο σε κάνουν να νιώθεις. Και καθώς μου έδειχνες πως να φτιάχνω κόμπους με αυτό το βαθύ μπλε σχοινί σου, σήκωσες το μανίκι που τόσο σφικτά κρατούσες, και εγώ έκλεψα μια ματιά απ' τις ουλές σου. Φάνηκαν βαθιές και γεμάτες πόνο. Να ξεχειλίζουν από μοναξιά.

Όχι. Μην τις κρύβεις σε παρακαλώ. Άσε με να τις δω. Δεν σε κάνουν λιγότερο ταξιδευτή από ότι είσαι ήδη στα μάτια μου.  Άσε με να τις αγγίξω.

Θέλω να τις αγγίξω. Να τις αγκαλιάσω και να τις φιλήσω. Θέλω να τους πω ότι θα τις αγαπώ. Όσο πόνο κι αν κρύβουν. Θέλω να ξέρουν κι αυτές, όπως και εσύ, ότι αποδέχομαι αυτό που είσαι. Αποδέχομαι και αυτές αυτό που είναι. Όχι δεν είναι ντροπή. Δεν είναι σημάδι αδυναμίας. Ούτε κάτι λιγότερο από ότι είσαι τώρα. Δεν είναι το παρελθόν σου, δεν είναι το παρόν, ούτε το μέλλον σου. Δείχνουν απλά πως είσαι άνθρωπος. Όχι ποιος είσαι, ούτε ποιος ήσουν.

Μην τις κρύβεις σε παρακαλώ. Άσε με να μάθω την ιστορία τους. Δε σε κάνουν περισσότερο ήρωα από ότι είσαι ήδη στα μάτια μου. Άσε με να τις μάθω.

Θέλω να τις μάθω. Διότι αποτελούν κομμάτι σου. Μέρος σου. Αποτελούν στοιχείο του εαυτού σου. Μην τις αρνείσαι. Έφτασες εδώ που είσαι, και αυτές είχαν το δικό τους ρόλο. Δείχνουν τις καταιγίδες και τα κύματα που πέρασες. Πληγώθηκες. Και αυτός ο δρόμος ήταν ο μόνος που μπορούσες να διαβείς. Μην κρύβεις τις πληγές σου, μήτε το πρόσωπο σου. Μίλα μου για αυτές. Μίλα μου για σένα και άσε με να τις αγαπήσω.

Και άσε με να σε μάθω πως αγαπάμε τις πληγές μας. Γιατί αν δεν μάθουμε να αγαπάμε τις πληγές μας, δε θα μας φτάσει μια ζωή για να τις κλαίμε.


Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015

Τα αντίο σου

σιχαίνομαι όταν μου κλείνεις το στόμα.
όχι με φιλιά.
με τη συμπεριφορά σου.
όταν αποφασίζεις ότι ήρθε η στιγμή για τον προσωπικό σου χρόνο.
και χαμηλώνεις την ένταση στο 0
λες και η δική μου άποψη δε μετρά.

έχω συνηθίσει να αποφασίζουν άλλοι για μένα
να μου λένε πως να πράξω για να είμαι σωστή.
να μου παίρνουν την ανάσα πριν προλάβω να ξεφυσήσω.

εσύ όμως..

εσύ όμως, μη μου λες να μην κοιτάξω πίσω
και μη μου λες να βλέπω μπροστά.
δεν είμαι παιδάκι.
καταφέρνω να επιλέξω μόνη μου τα ρούχα για το σχολείο.
μη μου λες πως να σκέφτομαι
και μη μου λες πως να μη νιώθω.
είμαι εγώ, θυμάσαι;
καταφέρνω να ζήσω τα συναισθήματα μου χωρίς φόβο.

δώσε μου φιλιά στο στόμα,
για να κάνεις τα μούτρα μου να γελάσουν ξανά.
και φιλιά στα μάτια,
για να δω το μέλλον που επέλεξα να φέρω στη ζωή μας πιο γλυκά.
δώσε μου φιλιά στο μέτωπο,
πες μου να προσέχω όπου κι αν πάω.
και φιλιά στο μάγουλο,
για να επιστρέψω πίσω σώα

και όταν λες αντίο να με κοιτάς στα μάτια.
θέλω να βλέπω εκείνες τις θάλασσες καθώς ανεβαίνω στον ουρανό.
θέλω να πνίγομαι στους ωκεανούς σου
και ας το χαμόγελο σου δεν ταιριάζει με το αντίο σου.

Τρίτη 7 Ιουλίου 2015

My people

These are the people I want in my life
These are the people I want to fall in love
These are the people I want to have as friends

With big eyes, big ears and small tongue
Who see and hear more than they talk
With their feet on the ground and wings on their back
Who choose when to stay and when to leave

Who love themselves as they love others
Who accept others as they accept themselves
Who say yes to the the magic of moment
Who say no for the sake of the world
Who smile to strangers and sing in the car driving to work
Who will sit under the jasmine to read instead of a library
Who prefer the wood instead of the stone
Who are curious and adventurous to meet others after they find themselves

I want to fall in love with those who are in love with life
I want to have friends who are in love with the world


Κυριακή 5 Ιουλίου 2015

Γαμ*το σου

ρε παιδί μου εγώ, να..
θέλω να ρθεις να μου πεις πως με γουστάρεις.
γουστάρεις το δυνατό μου γέλιο,
τις περίεργες φιγούρες μου σαν πλένω τα πιάτα,
που σταματάω να μυρίσω κάθε είδος λουλουδιού
και ας το έχω ήδη κάνει τριακόσες φορές προηγουμένως
ρε παιδί μου εγώ, να..
θέλω να ρθεις και να μου πεις πως σου λείπω.
σου λείπει ο τρόπος μου όταν κατεβάζω τα μούτρα μου
και ότι ζητάω να βάζεις μουσική 24 ώρες το 24ώρο,
ο αυτοσαρκασμός μου όταν βρίσκεις τα μαλλιά μου στο πάτωμα
και την καταραμένη μέδουσα στο πρόσωπο σου
ρε παιδί μου εγώ, να..
για τις γαμημένες λεπτομέρειες θέλω να με θες.
τα υπόλοιπα άστα, βράστα.
όλα τα άλλα είναι βερεσέ.