Την ιστορία της Σταχτοπούτας, την είχα μάθει μέσα από τα παραμύθια και τα κινούμενα σχέδια, άντε και καμιά ταινία, αλλά ποτέ μέσα από την πραγματικότητα.
Μέχρι που γνώρισα εκείνη την γυναίκα. Κάθισα μαζί της και εκείνη αμέσως άρχισε να εξηγεί τι της συμβαίνει. Κατά τα λεγόμενα της, η οικογένεια της όμως δεν την στηρίζει καθόλου, αντιθέτως λεει ότι την κακομεταχειρίζονται και την χρησιμοποιούν. Πάνω κάτω μου θύμιζε την ιστορία της Σταχτοπούτας. Σε κάποια στιγμή όμως άρχισε να λεει πως λίγες μέρες πριν ήρθε ο θείος της στη λέσχη και την νάρκωσε με νερό, της έσκισε τα ρούχα και της άφησε σημάδι στο κεφάλι με ένα νυχοκόπτη.
Εκεί εγώ κατάλαβα πως κάτι λάθος πάει, δεν μπορεί να είναι αλήθεια. Κανένας από τη Λέσχη εδώ, δεν θα άφηνε να γίνει κάτι τέτοιο. Φτιάχνει σενάρια το μυαλό της και χάνεται μέσα σε αυτά. Χωρίς να είμαι απόλυτη και να αρχίσω να «ψυχολογώ», πιστεύω έχει παραληρητικές ιδέες, θετικό σύμπτωμα σχιζοφρένειας. Δεν θα μάθω ποτέ αλλά θα με ανησυχεί πάντα το γεγονός πως αυτά τα άτομα επιβιώνουν. Αυτό το άτομο, ζει ανάμεσα μας. Ζει ανάμεσα μας και φαντάζεται πράγματα που ίσως να μπλέξουν κάποια άτομα. Τώρα μπορεί να κατηγόρησε το θείο της, μετά μπορεί να κατηγορήσει ένα ξένο. Κατά πόσο αυτό είναι σωστό; Κατά πόσο υγιές είναι αυτό για εκείνη αλλά και για τους γύρω της. Αλλά και από την άλλη, οι 4 τοίχοι στην Κλινική Ψυχική Υγείας, θα την σταματήσουν από το να φτιάχνει σενάρια στο μυαλό της; Δεν λεω φυσικά να της βάλουνε μανδύα και ούτε να την απομονώσουνε, απλά με ανησυχεί το γεγονός ότι μπορεί αυτές τις παραληρητικές ιδέες της, κάποιος μπορεί να την πιστέψει και να δημιουργηθούν μπλεξίματα.
Ούτε θέλω να φανεί ότι την αποδοκιμάζω, αλλά έχω μάθει ότι όταν δεν θες να κάνεις κάτι, όσο και να προσπαθήσεις, δεν θα το καταφέρεις. Αυτή η κοπέλα δεν έχει παραδεχτεί ακόμη ότι έχει πρόβλημα και ούτε πιστεύω να το κάνει ποτέ. Χωρίς να έχει παραδεχτεί ότι έχει πρόβλημα, τότε ποτέ δεν θα μπορέσει να βρει κάποιο τρόπο να «καταπολεμήσει» αυτές τις παραληρητικές ιδέες της. Όσες επιλογές και αν της έδωσα για να αποφύγει τις δήθεν κακομεταχειρίσεις των θετών γονιών της, η ίδια επέμενε ότι δεν υπάρχει τρόπος. Δεν ξέρω αν ακούγεται χαζό αλλά θεωρώ πως ο μόνος λόγος για να έχει αυτή τη στάση είναι επειδή υποσυνείδητα θέλει να συνεχίσει να έχει τη σημασία που της δίνουν όλοι, ως «ψυχικά άρρωστη». Από την άλλη, μπορεί πλέον να είναι σε ένα στάδιο που δεν έχει θεραπεία, να είναι τόσο αποδιοργανωμένη η σκέψη της που να μην θέλει να σκέφτεται άλλο.
Όσο γράφω για αυτή την κυρία, τόσο πολύ με θυμώνει. Δεν μ’ αρέσουν αυτού του τύπου οι άνθρωποι, οι οποίοι παραδίδουν τόσο εύκολα τα όπλα, γιατί για μένα αυτό είναι. Η συγκεκριμένη κυρία δεν θέλει να βρει λύση στο πρόβλημα της. Αλλά στη λέσχη δε θεραπεύουμε, απλά τους κρατάμε παρέα και τους στηρίζουμε. Αν και αυτό πιστεύω ότι είναι λάθος, γιατί τους δίνει τροφή να συνεχίσουν να πιστεύουν στις παραληρητικές ιδέες του. Όπως και να έχει, ήταν η πρώτη μου επαφή με «παραληρητικές ιδέες» άτομο και πραγματικά μου άρεσε. Μου φάνηκε πολύ πιο ενδιαφέρον από ότι φανταζόμουνα, αλλά με τη στάση που έχω για αυτά τα άτομα, είναι λογικό να επιτύχω; Αν δεν μάθω να αποδέχομαι τα «χωρίς θέληση» άτομα, πως είναι δυνατό να δουλέψω μαζί τους;
Εκεί εγώ κατάλαβα πως κάτι λάθος πάει, δεν μπορεί να είναι αλήθεια. Κανένας από τη Λέσχη εδώ, δεν θα άφηνε να γίνει κάτι τέτοιο. Φτιάχνει σενάρια το μυαλό της και χάνεται μέσα σε αυτά. Χωρίς να είμαι απόλυτη και να αρχίσω να «ψυχολογώ», πιστεύω έχει παραληρητικές ιδέες, θετικό σύμπτωμα σχιζοφρένειας. Δεν θα μάθω ποτέ αλλά θα με ανησυχεί πάντα το γεγονός πως αυτά τα άτομα επιβιώνουν. Αυτό το άτομο, ζει ανάμεσα μας. Ζει ανάμεσα μας και φαντάζεται πράγματα που ίσως να μπλέξουν κάποια άτομα. Τώρα μπορεί να κατηγόρησε το θείο της, μετά μπορεί να κατηγορήσει ένα ξένο. Κατά πόσο αυτό είναι σωστό; Κατά πόσο υγιές είναι αυτό για εκείνη αλλά και για τους γύρω της. Αλλά και από την άλλη, οι 4 τοίχοι στην Κλινική Ψυχική Υγείας, θα την σταματήσουν από το να φτιάχνει σενάρια στο μυαλό της; Δεν λεω φυσικά να της βάλουνε μανδύα και ούτε να την απομονώσουνε, απλά με ανησυχεί το γεγονός ότι μπορεί αυτές τις παραληρητικές ιδέες της, κάποιος μπορεί να την πιστέψει και να δημιουργηθούν μπλεξίματα.
Ούτε θέλω να φανεί ότι την αποδοκιμάζω, αλλά έχω μάθει ότι όταν δεν θες να κάνεις κάτι, όσο και να προσπαθήσεις, δεν θα το καταφέρεις. Αυτή η κοπέλα δεν έχει παραδεχτεί ακόμη ότι έχει πρόβλημα και ούτε πιστεύω να το κάνει ποτέ. Χωρίς να έχει παραδεχτεί ότι έχει πρόβλημα, τότε ποτέ δεν θα μπορέσει να βρει κάποιο τρόπο να «καταπολεμήσει» αυτές τις παραληρητικές ιδέες της. Όσες επιλογές και αν της έδωσα για να αποφύγει τις δήθεν κακομεταχειρίσεις των θετών γονιών της, η ίδια επέμενε ότι δεν υπάρχει τρόπος. Δεν ξέρω αν ακούγεται χαζό αλλά θεωρώ πως ο μόνος λόγος για να έχει αυτή τη στάση είναι επειδή υποσυνείδητα θέλει να συνεχίσει να έχει τη σημασία που της δίνουν όλοι, ως «ψυχικά άρρωστη». Από την άλλη, μπορεί πλέον να είναι σε ένα στάδιο που δεν έχει θεραπεία, να είναι τόσο αποδιοργανωμένη η σκέψη της που να μην θέλει να σκέφτεται άλλο.
Όσο γράφω για αυτή την κυρία, τόσο πολύ με θυμώνει. Δεν μ’ αρέσουν αυτού του τύπου οι άνθρωποι, οι οποίοι παραδίδουν τόσο εύκολα τα όπλα, γιατί για μένα αυτό είναι. Η συγκεκριμένη κυρία δεν θέλει να βρει λύση στο πρόβλημα της. Αλλά στη λέσχη δε θεραπεύουμε, απλά τους κρατάμε παρέα και τους στηρίζουμε. Αν και αυτό πιστεύω ότι είναι λάθος, γιατί τους δίνει τροφή να συνεχίσουν να πιστεύουν στις παραληρητικές ιδέες του. Όπως και να έχει, ήταν η πρώτη μου επαφή με «παραληρητικές ιδέες» άτομο και πραγματικά μου άρεσε. Μου φάνηκε πολύ πιο ενδιαφέρον από ότι φανταζόμουνα, αλλά με τη στάση που έχω για αυτά τα άτομα, είναι λογικό να επιτύχω; Αν δεν μάθω να αποδέχομαι τα «χωρίς θέληση» άτομα, πως είναι δυνατό να δουλέψω μαζί τους;
".. Cinderella's got to go .."
1 σχόλιο:
ελα ντε..δες το λιγο απο την ελλειψη προσοχης που ειχανε αυτα τα ατομα για να φτασουν εκει που εφτασαν..κι ασε στην ακρη αυτα που πιστευεις η ιδια..
πανω απο ολα πρεπει να βοηθησεις οσο μπορεις καποιον που σε εχει αναγκη γιατι ποτε δεν ξερεις τι τον οδηγησε εκει που ειναι..
να προσεχεις καλη μου!
Δημοσίευση σχολίου