Και ανοίγεις τα μάτια τρομαγμένη, ξυπνώντας από τον ύπνο τον κακό. Βαριανασαίνεις.
"Όχι πάλι". Λες και αυτό θα σε σώσει καημένη.
Σκέφτεσαι και πάλι σκέφτεσαι. Ούτε αυτό θα σε σώσει.
Κοιμήσου. Αύριο καινούρια μέρα είναι.
Είναι που βλέπεις τα σύννεφα να πλησιάζουν πάλι. "Μα μόλις στέγνωσα". Είναι και το άλλο που πάντα χορεύεις μόνη στη βροχή. "Στο καλό", λες, "αυτή τη φορά θα βρω να κρυφτώ. Κάπου θα βρω!" Και αρχίζεις να σκαρφίζεσαι τρόπους και τόπους για να χωθείς σε βράχους και σπηλιές που δεν είναι γνώρισμες για σένα, μικρή μου. Τι πας να κάνεις; Γιατί ξεχνάς; Εσένα σ' αρέσει η ανοιχτωσιά και να χορεύεις στη βροχή.
"Όχι πάλι". Λες και αυτό θα σε σώσει καημένη.
Σκέφτεσαι και πάλι σκέφτεσαι. Ούτε αυτό θα σε σώσει.
Κοιμήσου. Αύριο καινούρια μέρα είναι.
Είναι που βλέπεις τα σύννεφα να πλησιάζουν πάλι. "Μα μόλις στέγνωσα". Είναι και το άλλο που πάντα χορεύεις μόνη στη βροχή. "Στο καλό", λες, "αυτή τη φορά θα βρω να κρυφτώ. Κάπου θα βρω!" Και αρχίζεις να σκαρφίζεσαι τρόπους και τόπους για να χωθείς σε βράχους και σπηλιές που δεν είναι γνώρισμες για σένα, μικρή μου. Τι πας να κάνεις; Γιατί ξεχνάς; Εσένα σ' αρέσει η ανοιχτωσιά και να χορεύεις στη βροχή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου