Ποτέ. Πάντα. Μερικές φορές.

Κάθε φορά που έρχεται, φεύγει και κάθε που φεύγει, έρχεται. Σα δυο που απ' τη μοίρα τους είναι φτιαγμένοι να μη συναντηθούν ποτέ. Κάθε φορά που χάνει, χάνεται και κάθε που βρίσκεται, ξεχνιέται. Σαν το μερτικό να το 'χει, το 'χει να μην ταιριάξουνε ποτέ. Κάθε φορά που παλεύει, αργοπεθαίνει και κάθε που ζωντανεύει, ξενοκοιμάται. Σα να τους στήνει πάντοτε η τύχη τους στα ραντεβού τους.
"Σσσ.. Σώπα τώρα. Μην κλαις άλλο. Εγώ είμαι εδώ. Εδώ, κοίτα με. Θα έχεις πάντα εμένα", έλεγε και κρυφόκλαιγε, ξέροντας την αλήθεια.
Ξέροντας ότι την ευτυχία μερικές φορές πρέπει να την μοιράζεσαι.