Ο γυρισμός

ότι φοβόμουν πιο πολύ
ορθώνεται μπροστά μου
το παρελθόν φλερτάρει το παρόν μου
ποιος του έδωσε δικαίωμα
ξάφνου να εμφανίζεται μπροστά μου
να σέρνει σαν τούλι φορεμένο όλες τις μνήμες
και τα όνειρα που σκότωσε
στο κόκκινο χαλί να τα ανασταίνει.
πίσω, κάνε πίσω.
από δω δε θα περάσεις ετούτη τη φορά
τα κοράκια που 'φερες μαζί σου
ξεφορτώσου τα
και για το δηλητήριο έχω πάντα το αντίδοτο.
τράβα στα κενά, στον εγωισμό και την κακία σου
και μην την κρατάς σα φυλακτό την αγάπη σου για μένα
που την βλέπεις σα θεριό και δε σ'αφήνει να φύγεις
άσε με εμένα εδώ που έφτασα και κλείσε την πόρτα πίσω σου
εδώ δε σε χωράει πια