Σχετικότητα no 2

και όταν σε βρω ρε διάολε, δε θα σε αφήσω να φύγεις.
θα ταξιδεύουμε κάθε μέρα, σε διαφορετικές και ίδιες περιπέτειες
θα έρχεσαι πτώμα από τη δουλειά και θα ρωτάω τα νέα σου
"ωχού πάλι τα ίδια θες να ακούσεις;"
ναι πάλι τα ίδια. γιατί τίποτα δεν είναι ίδιο.
κάθε μέρα είσαι διαφορετικός. πως γίνεται αυτά να μένουν στάσιμα;
και κάθε βράδυ θα σου φτιάχνω νέα φαγητά
μιας και για μένα όλα νέα είναι, αφού δεν ξέρω να μαγειρεύω.
θα σου λέω ιστορίες παλιές και θα τις αναλύουμε λες και εξελίσσονται τώρα.
και μέσα σε όλη τη συνήθεια, εμείς θα είμαστε καλά.
μα αν καμιά φορά βαριόμαστε,
θα φτιάχνω για μας χρονορωγμές μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας
που μόνο εγώ και συ θα ξέρουμε πως είναι.
θα κάνω όλα αυτά για σένα και άλλα τόσα που δεν έμαθα ακόμη.
και εγώ δε θα θέλω πολλά.
να, όσα δεν έζησα μαζί σου θα 'θελα να ζήσω.
απλά και καθημερινά.
και ας μην είναι τίποτα απλό και τίποτα καθημερινό.
και ας όλα αλλάζουν και ας δεν είναι όλα μια ρουτίνα.
δίπλα σου ρε βλάκα όλα θα 'ναι διαχειρίσιμα.