Σου λέω με ξέρεις πιο πολύαπ' όλους στη ζωή μου
για σένα ήταν πάντα απλό
να ψάξεις να με βρεις
Η πόλη παίζει τη σκληρή
στα ενήλικα παιδιά της
Κι αν λείπει το άλλο σου μισό
μισός μένεις κι εσύ
Μα όταν μαζί σου περπατώ
στα έρημα στενά της
στο πέλαγος της μοναξιάς μου
γίνεσαι νησί
Όταν ο Κώστας και εγώ κάναμε μια από τις συνηθισμένες μας συζητήσεις γύρω από έρωτες, σχέσεις, παρελθόν, μου έκανε μια ερώτηση που πραγματικά ήθελα πάντα να την απαντήσω! Με ρώτησε.. Και τι αξίζω ρε Μαριζάκι;
Τότε σκέφτηκα εσένα.. Εσένα που με ξέρεις πιο πολύ από όλους στη ζωή μου και του απάντησα χωρίς να σκεφτώ. Κάτι όμορφο, κάτι μαγευτικό, κάτι που θα σε συναρπάζει, κάτι που θα σε κάνει να τραγουδάς, να φτιάχνεις τραγούδια, να γράφεις ρομαντικά λόγια, να σε κάνει ευτιχισμένο. Όλοι αξίζουμε κάποιον που θα μας κάτι ευτυχισμένους, που θα μας δίνει την μέγιστη ικανοποίηση με τις θυσίες και πράξεις που κάνει. Όλοι αξίζουμε κάτι που θα μας καταλαμβαίνει, δεν θα μας κάνει να πονάμε, να μας νιώθει πριν μιλήσουμε. Όλοι αξίζουμε το άλλο μας μισό, αν μπορούσα να το πω έτσι, χωρίς να παρεξηγηθώ!
Αφιερωμένο στις "αδελφές ψυχές" μας.
Αφιερωμένο σε σένα που με ξέρεις πιο πολύ.
Μου Λείπεις
".. σ' έχω δει στα πιο παράξενα και όμορφα μέρη .."
1 σχόλιο:
panw apo ola se sena panta mou arese to o,ti de se noiazei na deikseis,how much in love you are with somebody..kai to paleyeis mexri oso paei ki akoma parapera..na eisai kala kai na prosexeis mikro kai romantiko marizaki..
ki epeidh exeis katalabei poios eimai,tha ta poume syntoma se kapoio diwro ekpomphs mazi me tis anamnhseis mas kai ta oneira mas..;)
Δημοσίευση σχολίου