Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2008

Truth, Bitter Truh...

Το μυστικό μας λοιπόν το κρατάω καλά κρυμμένο
συνέχισε να τρέχεις να γυρνάς κυνηγημένο
και εγώ θα 'μαι εκεί πίσω από σένα μια βαριά αναπνοή
να μας σκεπάζει σαν ομίχλη και μπορεί
όποιος ψάχνει να σε βρει και δεν ξέρει γιατί
τα σημάδια που αφήνεις δεν θα δει, θα χαθεί
μα εγώ σε ακούω καλά, φοβισμένο μου μοιάζεις
για πρώτη φορά ξωτικό δε με τρομάζεις....


Γιατί τρέχεις; Από τι προσπαθείς να ξεφύγεις; Ούτε για να σου κάνω κακό είμαι εδώ, ούτε για να αναστατώσω τη ζωή σου. Το μόνο που ήθελα ήταν να σταθείς στα πόδια σου, να δεις ποιο είναι το σωστό, να πάρεις μια απόφαση. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι κάποιος σαν και εσένα θα κρυβότανε πίσω από το δάκτυλο του. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι κάτι τόσο μεγάλο που κρατάς μυστικό, θα έμενε για πάντα δικό σου. Έχεις ένα τρόπο να ξεφεύγεις από την αλήθεια, να ζεις στο ψέμα, λες και φοβάσαι την αλήθεια. Η αλήθεια όμως είναι ένα από τα πιο πολύτιμα πράγματα στον κόσμο. Χωρίς αυτή, είσαι ένα τίποτα. Απλά περνάς την ώρα σου και μετά συνηθίζεις στο ψέμα, συνηθίζεις στην ντροπή.

Γιατί τρέχεις; Από που προσπαθείς να ξεφύγεις; Πραγματικά δεν ήθελα να αναστατώσω τη ζωή σου. Ούτε να σε κάνω να με φοβάσαι, λες και είμαι αιώνιος εχθρός. Εγώ είμαι, κοίτα με καλά. Αυτή που πάντα σε άκουγε, αυτή που πάντα σε έκανε να γελάς, αυτή που σε έκανε να ανοιχτείς. Θέλω πίσω τον άνθρωπο που γνώρισα, χωρίς εκείνο το θωλό το βλέμμα όταν με κοιτάζει. Θέλω τον άνθρωπο που πάντα ήθελες να γίνεις, αλλά ποτέ δεν σου δόθηκε η ευκαιρία. Θέλω τον άνθρωπο που δεν ήσουν ποτέ, ούτε για μια μέρα, ούτε για μια στιγμή.

Γιατί τρέχεις; Από που προσπαθείς να ξεφύγεις;

Αφιερωμένο στις "φοβισμένες καρδιές"

Μη χαθείς πάλι...


".. δάκρυα που κυλήσανε για σενάνε, γίνανε τραγούδια .."

Δεν υπάρχουν σχόλια: