Παρασκευή 17 Ιουλίου 2015

Living in a borrow time

Έτσι μου'ρχεται να πω..

Στο διάολο να πάνε όλα. Και τα λόγια μου, και τα λόγια σου και τα ραντεβού με την επόμενη μέρα. Ακύρωσε τα όλα. Σε θέλω εδώ. Δίπλα μου. Μαζί μου. 
Ούτε αντίο, ούτε φιλιά αποχαιρετισμού, ούτε άδειες υποσχέσεις λίγο πριν την αναχώρηση. Θέλω να βλέπω πράσινο όταν ξυπνάω και ωκεανούς πριν κοιμηθώ. Κάθε μέρα. Όχι για μια βδομάδα, ούτε για ένα μήνα. Κάθε μέρα. 
Θέλω να σταματήσω να περιμένω το τηλέφωνο να χτυπήσει. Θέλω να τρεμοπαίζει η καρδιά μου, διότι θα ξέρω ότι σύντομα θα σε αντικρύσω. Εκεί. Μπροστά μου. Κερνώντας με ένα φιλί βιαστικό. 
Θέλω να σε ενοχλώ. Με τα λόγια μου, τα μούτρα μου και τις παιδιάστικες βλακείες μου. Θέλω να με βλέπεις όταν δεν κοιτάω και να χαζογελάς χωρίς να μου λες το λόγο. Θέλω να είμαι εκεί όταν θα νιώθεις βουτηγμένος στα σκατ*, για να σου δώσω απλά μια αγκαλιά. Θέλω να ταξιδεύεις, να καταστρώνεις επιθέσεις και να γελάς και εγώ να είμαι πλάι σου. Θέλω να σου λέω καληνύχτα και να με κοιτάς. Να μου λες καλημέρα και να με φιλάς.
Κουράστηκα να μην είσαι εδώ. Να ζούμε με δανεικά και να ζητιανεύουμε για λίγο χρόνο ακόμη. Να θέλω και να μην έχω.

Έτσι μου 'ρχεται να πω στο διάολο όλα. Και οι θεωρίες και οι φόβοι μας.
Έτσι μου'ρχεται να κλείσω τώρα και να σου πω πως έρχομαι.

Μα δεν το λέω.. Δεν το λέω.. Καληνύχτα..


Δεν υπάρχουν σχόλια: