Συλλέκτης χρωμάτων

και κάθε που χάνω κομμάτια του εαυτού μου
σα μαθητούδι τρέχω να φύγω μετά την εξέταση
μη θέλοντας να ακούσω για τις σωστές και λάθος απαντήσεις.
μα μη έχοντας που να πάω,
αφού πια δε μου ταιριάζουν τα παλιά σκοτεινά μου σοκάκια,
ανατρέχω σε μια ανάμνηση εφηβική
εκεί που ανακάλυψα πως "η ζωή ξέρει"
και εγώ πρέπει να την εμπιστευτώ.
κι εκεί θυμάμαι πως άλλα κομμάτια τα χάνεις
και κάποια άλλα θα μείνουν για πάντα εκεί χαραγμένα.
άλλωστε, τι είναι ο άνθρωπος τελικά;
πίνακας χρωμάτων από βουτηγμένες πινελιές άλλων ανθρώπων..

http://www.kasetophono.com/2014/04/ftina-tsigara.html