Autopsy of the Devil's Brain

Άντρες!
Όχι και τόσο ανεξήγητο φαινόμενο. Δεν ξέρω φυσικά αν είναι προνόμιο μου το ότι καταλαμβαίνω λίγο περισσότερο τον εσωτερικό τους κόσμο ή είναι απλά φαντασία του "έτσι θέλω" μου. Είναι φορές όμως που χάνομαι στην άβυσσο του αντίθετου φύλου.
Ένα άντρα είναι εύκολο να καταλάβεις ότι είναι χαρούμενος ή ευτυχισμένος σε σχέση με το όταν έχει φορέσει το μαύρο του κουστούμι. Προσωπικά, καταλαμβαίνω πότε είναι μελαγχολικός, καταλαμβαίνω γιατί είναι μελαγχολικός, καταλαμβαίνω γιατί δεν δείχνει ότι είναι μελαγχολικός, καταλαμβαίνω γιατί θέλει το χώρο του, καταλαμβαίνω γιατί δεν θέλει να συζητήσει άλλο. Αυτό που δεν καταλαμβαίνω είναι γιατί δεν καταλαμβαίνει αυτός εμένα;;!! Όχι οκ, δεν θέλω να είμαι άδικη μαζί του, καταλαμβαίνει περισσότερα από όποιοδήποτε άλλο, αλλά ρε μωρό μου μα το Θεό..
Είναι φαινόμενο πια, το γεγονός ότι οι άντρες δεν κατανοούν τη γυναικεία φιλοσοφία.Δεν το αμφιβάλλω ότι είμαστε παράξενα όντα, αλλά βάλε και εσύ αντρούλη μου το μυαλουδάκι σου να δουλέψει.. Η γυναίκα ποτέ δεν θέλει να την καταλάβεις, απλά για να φαίνεται έτσι πως το λένε.. Ασταθής! Ίσως να μην είναι και τόσο θετικό αυτό το επίθετο.. Θα προτιμούσα καλύτερα το "δεν μπορείς να την βρεις πουθενά", άρα κάτι σπάνιο, άρα κάτι που πρέπει να προσπαθήσεις πολύ για να το βρεις, να το ανακαλύψεις. Και ναι κύριοι μου,, η γυναίκα σου θέλει να είναι κάτι πάνω από τα κεκτενόμενα, θέλει να την έχεις θεά και ας μην στο δείχνει..
Όπως και να έχει, δεν νομίζω ότι είναι τόοοοοοσο δύσκολο λοιπόν να προσπαθήσεις και λίγο να καταλάβεις, να έτσι λίγο τα απλά! Σχεδόν όλοι οι άντρες που έχω γνωρίσει δεν καταλαμβαίνουν σχεδόν ΠΟΤΕ τους τι θέλει μια γυναίκα. Όπως για παράδειγμα.. μείνε σπίτι να μου κάνεις παρέα, αύριο δίνω, σε θέλω δίπλα μου.. ή όπως μακάρι να έπλενε τα πιάτι είμαι πεθαμένη από τη δουλειά, ή ακόμα και το ο βούτηρος είναι στο δεύτερο ράααααφι! Μα δηλαδή.. πρέπει πάντα να υποδεικνύεις τι πρέπει να κάνουν;; Είναι ανίκανοι να σκεφτούν από μόνοι τους; Σου λέω γιατί έφυγες από το ΜΣΝ, ε θα πάω δίπλα.. Ε πάνε δίπλα, δεν στο λέω ότι δε θέλω εδώ, όχι έχω και εγω εγωισμό.
Άντρες!
Μερικές φορές είναι πιο σκοτεινοί και από το σκοτάδι. Ένας άντρας έχει την ειδικότητα, το προνόμιο, όταν θέλει να εξαφανιστεί εξαφανίζεται.. Δεν εννοώ να γίνει άφαντος από προσώπου γης, αλλά μπορεί να κρύφτεί τόσο καλά από τα πρόσωπα γύρω του, να κρύψει τη λύπη από τα μάτια του, να βγει με την παρέα του, μα καταβάθος μέσα του να κλαίει, να πίνει και ασυνείδητα, ο λόγος που πίνει να είναι απλά ο πόνος. Και ναι κυρίες μου, οι άντρες πονάνε περισσότερο από εσάς. Απλά οι άντρες δεν το δείχνουν, οι άντρες κλαίνε από μέσα τους, ενώ εμείς.. Αχ εμείς! Χύνουμε δάκρυα, ποταμούς και θάλασσες. Και για όσες ένιωσαν ποτέ ότι ο άντρας τους δεν λυπάται για τα όσα γίνονται απλά να ξέρετε ότι αυτός ίσως να πόνεσε πιο πολύ από εσάς αλλά.. ας μην ξεχνάμε, είναι άντρας και κατά την κοινωνία μας, οι άντρες δεν κλαίνε. Και δεν εννοώ δάκρυα μόνο, εννοώ, δεν παραπονιούνται, δέχονται, υπονέμουν.
Υπομονή λοιπόν και στα 2 φύλα. Κάποια στιγμή ίσως καταλάβει ο ένας τον άλλο. ή ίσως και να μην γίνει αυτό. Ίσως δεν ήταν μοιραίο, ίσως δεν πρέπει, ίσως γιατί μετά δεν θα υπάρχει ζωή. Πόσο ωραία θα ήταν η ζωή αν όλοι καταλαμβαίναμε τα πάντα και όλα ήταν ήρεμα;; Για μένα προσωπικά, πω πω, θα πέθαινα από την πλήξη, και ας παραπονιέμαι από τα όσα συμβαίνουν!