Erasing the Past

Κάτω από το κρεβάτι είναι ένα κουτί αναμνήσεις. Τεράστιο, για να χωράει όσες περισσότερες στιγμές μπορεί. Πάνω στους τοίχους υπάρχουν φωτογραφίες, εισητήρια από συναυλίες/ τρένα, ραβασάκια. Πολλά, για να θυμίζουν όσες περισσότερες εμπειρίες απόκτησα. Και αναρωτιέμαι πάντα, αφού με πονάς τόσο, γιατί σε κρατάω ακόμη; Αφού πονάνε όλα αυτά, γιατί τα κρατάμε ακόμη; Γιατί πάντα να κρατάμε ότι μας πονάει; Μαζωχισμό στο έπακρον, εν τέλει...

Στιγμές, αναμνήσεις, μόνο αυτό κρατάω, μόνο αυτό να κρατούσες και εσύ.

Στιγμές, αναμνήσεις, μόνο αυτό κρατάω, μαζεύω, να θυμάμαι,

γιατί φοβάμαι πως μια μέρα θα σε ξεχάσω.

Στιγμές, αναμνήσεις, μόνο αυτό κρατάω, κρατάω εσένα μη μου φύγεις,

απ' το μυαλό, την καρδιά, την ψυχή.

Στιγμές, αναμνήσεις, μόνο αυτό κρατάω,

λες και μόνο έτσι μπορώ να σε έχω.

Στιγμές, αναμνήσεις, μόνο αυτό κρατάω, μόνο αυτό πονάει.

Στιγμές, αναμνήσεις, μόνο αυτό κρατάω, μα πονάει τόσο πολύ,

τόσο πολύ που σ' έχω αλλά δεν σ' έχω.

Στιγμές, αναμνήσεις, μα αν μόνο αυτό κρατάω,

δεν θα μ' αφήσεις ποτέ σου, δεν θα πεθάνεις ποτέ σου.

Στιγμές, αναμνήσεις, να μην σε θύμιζαν άλλο, φωτιά να τους βάλω, να τα κάνω όλα μπουρλώτο, να τα κάψω ρε γαμώτο, να μην σε θυμάμαι πια.