I Forgot to Remember to Forgot

Και όπως πάντα, προσπαθώ να κλείσω, για ακόμη μια φορά, την πόρτα στο παρελθόν μου. Να κλειδώσω μακρυά από τις σκέψεις μου τα παλιά κεφάλαια, γιατί από τότε που γράφτηκαν μου βασανίζουν το μυαλό. Πάντα με θυμάμαι, να κλείνω το ένα κεφάλαιο, ανοίγοντας ένα άλλο. Άτιμος ο έρωτας. Δυστυχώς όμως, μερικές γραμμές από το προηγούμενο κεφάλαιο, ενώνονταν με το επόμενο. Δυστυχώς, ποτέ το ένα κεφάλαιο δεν τελείωνε όποτε το ήθελα εγώ, όποτε θεωρούσα εγώ σωστό να λήξει. Πάντα μα πάντα έπρεπε να με βασανίζει, να μου τρώει το μυαλό και μετέπειτα. Πάντα με θυμάμαι, να ανοίγω νέα κεφάλαιο, χωρίς να έχω τελείωσει τελείως με το προηγούμενο. Και είναι σημαντικό η λέξη "τελείως"! Στην αρχή είναι εύκολο, νομίζεις ότι τελειώνει κάτι στο τσακ μπαμ και εκεί είναι που την πατάς. Γιατί ποτέ δεν τελειώνει! Πάντα θα σου τρώει τα σωθικά. Αυτές οι γαμηνένες οι αναμνήσεις. Μπορεί να συνεχίσεις, αλλά αυτές οι καταραμένες, οι "πανταχού παρών" αναμνήσεις, σου θυμίζουν συνεχώς πως έχει ακόμη ανοιχτά κεφάλαια. Και δεν ηρεμείς ποτέ σου. Πας να κοιμηθείς και πέφτεις πάνω σε ένα εισητήριο, μετά θυμάσαι το ταξίδι, πως πέρασες, μπλα μπλα μπλα. Πας να ανοίξεις το ράδιο, παίζει το αγαπημένο του τραογύδι, θυμάσαι και μπλα μπλα μπλα. Πας να δεις τηλεόραση, τσακ! Βλέπεις την ταινία που είδατε μαζί, που σου έμαθε, μπλα μπλα μπλα. Και να θέλεις να ξεφύγεις δεν μπορείς!! Και που να πάω; Σε διαφορετική χώρα, για ναμην υπάρχεις πουθενά; ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ, ΗΔΗ!!!!! Είσαι στο μπάνιο, σκέφτεσαι να κάνεις διαφορετικό ηλεκτρονικό λογαρισμό, για ν του μιλήσεις. Είσαι στο κρεβάτι, θες να του τηλεφωνήσεις με απόκρυψη. Είσαι στο facebook, θες να μπεις να δεις αν άλλαξε φώτο. Από τη μια θες να τον ξεχάσεις και από την άλλη σου λείπει;; Και ναι, όπως πάντα, φτάνεις στο ίδιο συμπέρασμα, πρέπει να τον ξεχάσεις. Πρέπει να τον αφήσεις στο παρελθόν, πρέπει πρέπει πρέπει. Άμα ήταν τόσο εύκολο, θα το είχα κάνει όμως. Τι χρείαζεσαι τότε, για να τον ξεχάσεις; Σου έχει κάνει ήδη αρκετά, και εσύ δεν θυμάσαι τίποτα! Πόσο ζώον μπορεί να είσαι; Πόσο σε τυφλώνει πάντα ο έρωτας. Όντως, "έρως ανίκαται μάχα και τον άνθρωπο έκανε χαχα"... Ε ρε γλέντια. Και με το να σκεφτεσαι τα όσα σου έκανε, τι θα καταφέρεις; Να τον μειώσεις; Είναι σωστό να μειώνουμε τον πρώην μας; Εξάλλου αν μειώσεις αυτόν, συγχρόνεις μειώνεις και σένα για την επιλογή σου! Με το να μειώνουμε τον άλλο, κάνουμε όμως τους εαυτούς μας να νιώθουν καλύτερα. Πόσο ενάρετο είναι αυτό; Μα πόσο ενάρετα είναι αυτά που έκανε αυτός σε σένα; Καταραμένες αναμνήσεις, πάλι έρχεστε στο μυαλό μου και η ώρα είναι 4:15.. Κοιμάσαι, σκέφτεσαι; Με σκέφτεσαι; Πάντα με θυμάμαι να κάνω αυτές τις ερωτήσεις για τους άντρες που με έχουν πληγώσει. Μα πάντα ξεχνώ να θυμηθώ τα όσα μου έχεις κάνει και πάντα θυμάμαι να ξεχάσω τα όσα μου έχεις κάνει.. και να που είμαι τώρα!