Κανείς δε φταίει

το τέρας, πουλάκι μου, πάντα τέρας θα μείνει,
άμα δε μάθει να κοιτάζει καλά στον καθρέφτη.
όσοι κι αν περάσουν να του πουν πως τ' αγαπούν,
αυτό θα βλέπει πάντα την ασκήμια π' αποπνέει.
και μιας και δεν αγάπησε ποτέ αυτό που δε μπορεί να δει,
όλοι οι άλλοι πάντοτε θα φταίνε γι αυτό που πάντα μένει.

 
μα πες μου..
ποιος αντέχει τόση ασκήμια και ποιος να δεχτεί και σφάλμα;
κανείς. μήτε εγώ. μήτε εσύ.
κανείς δεν έμαθε στη σκέψη να υποκύπτει
πως λίγο κι αυτός μπορεί να φταίει. 

το τέρας, πουλάκι μου, έμαθε να ζει σαν τέρας.
ρίχνοντας τα τείχη της μη επιλογής
θα αργήσει πολύ η αγάπη να χτίσει τα δικά της.
και ποιος αντέχει να χάσει την πλάνη του άτρωτου;
ποιος αντέχει να μείνει δήθεν ανυπεράσπιστος
στις ορμές των άλλων τεράτων;
κανείς. μήτε εγώ. μήτε εσύ.

γι αυτό σώπα. μη μιλάς άλλο. και μη θρηνείς.
το τέρας, πουλάκι μου, πάντα τέρας θα μείνει
άμα περιμένει μόνο από τους άλλους αλλαγή.